Miłośnicy górskich wędrówek coraz częściej sięgają po wsparcie w postaci specjalnych kijków. Nic dziwnego, odciążają one stawy kolanowe i skokowe, a także kręgosłup oraz pozwalają maszerować szybciej i bezpieczniej. Oto kilka informacji przydatnych osobom rozważającym, po jakie kije trekkingowe sięgnąć.
Materiał, z którego wykonano kije
Producenci kijów proponują głównie modele wykonane z dwóch materiałów: włókien węglowych czyli karbonu i aluminium (rzadziej z mieszanki tych dwóch). Kijki aluminiowe są odporne na złamania, ale dość łatwo się odkształcają i są cięższe od lekkich odpowiedników karbonowych. Z kolei karbon jest sztywny i twardy, lecz podatny na pęknięcia. Na rynku dostępne są modele z wbudowaną amortyzacją. Taki system ogranicza przenoszenie wstrząsów do ręki, ale zwiększa wagę kijów.
Końcówki i system blokujący
Końcówki kijów trekkingowych wykonywane są z tańszej stali lub z widii, czyli węglików spiekanych. Widiowe końce są bardziej odporne na ścieranie i mniej się ślizgają na skalistych i twardych powierzchniach.
Kijki trekkingowe – www.polarsport.pl/akcesoria/kije.html składa się na czas transportu i rozkłada podczas chodzenia. Mechanizm blokujący przeciwdziała samoistnemu złożeniu się kijków podczas marszu. Mechanizmy skręcane są szybsze w użyciu i nie zwiększają obwodu kijów, lecz zdarza się, że odblokowują się podczas wędrówki i niespodziewanie składają. Mechanizmy blokujące za pomocą zewnętrznej dźwigni cechują się dużą niezawodnością.